Inge Mous

Ik ben Inge Mous – actrice, zangeres en theatermaakster.

Theater is voor mij de plek waar alles samenkomt: verhalen, muziek, humor, verwondering en emotie. Wat mij het meest drijft, is wat er tussen mij en het publiek kan ontstaan. Een lach. Herkenning. Ontroering. Misschien zelfs ongemak. Als ik iets bij mensen teweegbreng, gebeurt voor mij waar theater om draait.

Van 2020 tot 2024 volgde ik Theateropleiding De Trap in Amsterdam, waar ik mij ontwikkelde tot actrice en theatermaakster. Sindsdien speel en zing ik op uiteenlopende podia: in theaters, maar ook op plekken waar theater misschien minder vanzelfsprekend is, zoals  in een kerk, op een universiteit of op een boot. 

Mijn eigen leven is daarbij een belangrijke bron van inspiratie. Voordat het theater steeds meer mijn werk werd, heb ik in heel verschillende werelden gewerkt. Ik begon ooit als verpleegkundige in de obstetrie en gynaecologie. Later werkte ik onder meer in het sociaal werk, het onderwijs, als trainer, mediator en adviseur. Ik was gemeenteraadslid en vervulde en vervul verschillende maatschappelijke en bestuurlijke functies. 

Al die werelden hebben één ding gemeen: mensen. Hun overtuigingen en twijfels. Hun kracht en kwetsbaarheid. De soms wonderlijke manieren waarop we met elkaar omgaan. Ik heb geleerd te luisteren, te observeren en mij af te vragen wat er achter iemands woorden of gedrag schuilgaat. Dat neem ik allemaal mee wanneer ik speel of nieuw theater maak.

In mijn eigen voorstellingen zoek ik graag de grens op tussen ernst en humor. Mijn solovoorstelling De show die nooit opgevoerd mag worden gaat bijvoorbeeld over mijn streng protestantse opvoeding en mijn zoektocht naar vrijheid en eigen keuzes. Met spel, zang en tekst vertel ik daarin een persoonlijk verhaal over geloof, familie, schuld, liefde en loslaten. Het publiek mag daarbij lachen, maar ook geraakt worden en misschien met een andere gedachte naar huis gaan. 

Zingen hoort voor mij onlosmakelijk bij dat vertellen. Muziek kan soms in een paar minuten iets oproepen waarvoor woorden tekortschieten. Daarom combineer ik in mijn werk graag spel, tekst en zang.

Ik houd van theater dat dichtbij komt. Niet spelen voor mensen, maar iets beleven met mensen. Soms uitbundig en komisch, soms klein en kwetsbaar. Maar altijd op zoek naar dat ene moment waarop er in de zaal iets gebeurt.

Want uiteindelijk is dat waarom ik speel: ik wil je iets laten voelen.